Zamansiz an

Zamansiz an diyordu ki teslim olmussunuz,
Onlar gidiyor siz ardindan kosuyorsunuz,
Hic yakalayamadan ustelik.
Nefes nefese, ölüp dirile
Savrulup sacilip...
Onlarsa bir cemberin icinde, 

Ne kadar da buyuk bir vazife görüyorlar,
Ne de onemli bir is yapiyor gibiler,
Hayatlarinizi sayiyor saatler...
Bir cemberin icinden hepinize sahipler.
Teslim edilmis olmak ölcülmeye, sayilmaya tüm yasam boyunca,
Böyle mi varacak idi ki insan soyu var olusuna,
Anlarina böyle mi kavusacak idi gecmise gelecege her daim tas gibi sekerken?
Süreklilikten ne anliyorsunuz ki kesik kesik yasarken, ah ki ne ah, diyordu zamansiz an...

photo and writing by Sinem Salva

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Begining of Science and Philosophy

Tragedyanin sahnesi

O'na