Topuk izleri




Aydinlik bir kuytu bulmadan akamadim kelimelerin icinden 
Onlarda takildim kaldim. 
Arayislara ait bir yermis, 
Büyülenislere degil 
var tepelerinin ve olmayanlarin da diyecegim hep. 

Simdi kelimelere cümlelere 
söz öbeklerine imrenir oldum, 
Kapilmaya adapteyim her an da güzellige Cercevelerinden cikarip parmak uclarima dökmeye. 

Her düs nasil mümkün olabilir ki, düslerinden cikarilmaya. 
Iste, gercek düslerin! 

Asil yazgilarimiz, hepimizin, 
her bir seyin 
Burada gizlenmisti. 

Oyle güzeldi ki, 
Icatlarimiz yetersiz kaliyordu anlatmaya, 
Duyular asiniyordu her karsilasista. 

Bir hirsizlik yaptik, 
Dünyanin en güzel kelimelerini caldik birbirimizden. 
Nasil da ic iceyiz. 
Sayisiz tonda ki turuncu gibiyiz, 
ve aslinda ayni 
hepimizin topuk izleri.

photo&writing by Sinem Salva

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Begining of Science and Philosophy

Tragedyanin sahnesi

Prospective Immigrants Please Note