Yazmak ve yasamak üzerine




"Eger düsündügüm her seyi aklimda tutabilecek kadar güclü bir hafizam olsaydi, bana öyle geliyor ki hicbir sey yazmazdim... Benim icin önemli olan düsünme sürecinin kendisi."

Hannah Arendt

Aslinda bir insanlik sorununu dert etmisti. Ama hic kimselerin; insanligin degil bütününe, cogunluguna dahi anlatmayi basaramadigi bu üst düsünme hali,
-Nietzsche'nin dedigi gibi üst insan; ya da Thoreau'nun uyanik, siirsel, ulu, yani gercekten yasayan insani- boylesi ifade edilme ve insanliga nüfuz edebilme gayesi tasidiginda; ne yazik ki en acimasiz tarafini kisinin kendisi üzerinde gosteriyordu. 

Ya tüm yasami insanligin bu dramini anlamlandiramadan gecip gidiyor; ya da siirsel ve uyanik yasamaya basladigi hayatina ansizin giren politik, medyatik, sosyolojik ya da psikolojik savaslar yüzünden devam etmesi olanaksiz oluyordu.
Zweig belki icten ice bu nedenle son verdi yasamina; Plath neseli ve coskun bir kadin olup ayni dinamikle yazma yetenegine sahipken, insanligin onu asagiya cekisine direnemedi; Sartre an'larini bir turlu arka arkaya siralayamadigindan bu sebepten yakindi durdu. 

Bir insanlik devi canavarlasirsa aniden neler cikar fiskirir asil ruhun oluklarindan?

Sonuclara baglanilir, hani toplumun ailenin filan senden beklentileri olan sonuclar, sonlar... Sende gorulmek istenen ve senin yapmani istedikleri, ustune istemedikleri; bellidir, surunun icinde sana bicilmis roller daha sen yokken belirlenmistir.

Peki sen ne yapmak, ne yasamak istersin? Soran olmadigi gibi, sunu da unuturlar: Kendine ulasan insan, insanligi ve toplumi asmis insan, onlardan birileri gibi yasamak istemez! Hani bir sekli semali olacaksa bunun, zaten cevresinde ki cogunluk bunu yapamamistir, onlardan biri gibi olmaya hic niyeti yoktur ustlere tirmanmis, kendine ulasabilmis insanin. 

Hatirlat unutanlara! Siradan, bayagi, cogunlugun yaptigi ve yapabildigi gibi yasamak isteseydik, sizin yaptiklarinizi yapmaya sorgusuz devam ederdik, ama ozenilir sandiginiz yasantilarinizin aslinda ici bombos, ozenmek bir kenara, kiyisindan dahil olmak istemiyoruz ki duzeninize. 

Kendi hayatimiz, duzenimiz, karsimizdan cekilme nezaketini gosterir iseniz, bizlerde saygiyla insanligin kucuk yemislerinden dagitiriz etrafa, ne olacak!

Olmeye niyetimiz yok, dupeduz yasamaya niyetliyiz!

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beckett sayisizlari

Bir Ah!

Edremit Kitap Fuarı 2018 - Sabahattin Ali yılı